εїз 22.10.2007 εїз
M o n d a y 22 O c t o b e r 2 0 0 7
·!¦[· Mode: About Me ·]¦!·
วันนี้ออกจากบ้านแต่เช้าพร้อมแม่กะพี่ชาย
เพราะนัดกะนุ่นว่าจะไปซื้อของที่ระลึก
แระก้เลยไปเอารถมอไซค์ที่หอด้วย
เพราะตั้งแต่ย้ายกลับมาอยู่บ้าน ..ก้ยังไม่ได้เอารถกลับมา
ฮึ่ม.. เดินผ่านหน้าห้องยิม ก้นึกถึงวันเก่าๆ
เดินผ่านหน้าห้องไอซ์ ..ก้หามอไซค์มัน ไม่เจอ
คงเอากลับไปบ้านแล้วมั้ง ..นึกถึงอีกแล้ว
เหมือนมันผ่านไปนานมากๆ.. ทั้งๆ ที่เพิ่งจะผ่านไปไม่กี่สัปดาห์
บรรยากาศรอบๆ ตัว เงียบจัง เพราะปิดเทอม ..ไม่มีใครอยู่หอ
[[มีบางส่วนที่ยังอยู่ เพราะว่าเรียนภาคพิเศษ]]
ตอนเย็นๆ นัดกันไปเดินไนท์พลาซ่า
ต่อด้วยไปนั่งชิลที่ร้านนม กลับมาถึงบ้านเกือบห้าทุ่ม
กิกิ.. กลับบ้านดึกในรอบปี
·!¦[· Mode: My Friendz ·]¦!·
วั น นี้ ห า ย คิ ด ถึ ง แ ล้ ว ว่ ะ เ พื่ อ น
วันนี้สายๆ นัดกะนุ่นไปซื้อของที่ระลึกจากมอ
จะเอาไปให้ Manager ไม่ก้ระดับสูงกว่านั้นที่ QSNCC
ที่ที่เราจะไปฝึกงานกันเทอมหน้า
ไปดูมาครั้งนึงแล้วกะปอนด์ ..ก้กลับมาปรึกษากันก่อนซื้อ
สรุปว่า บูชาองค์ดำหรือองค์สมเด็จพระนเรศวรไปองค์นึง
จริงๆ เราก้ไม่รู้ว่าเราจำเปนต้องให้กี่คนแน่
แต่ยังไงๆ แม่ก้ทำงานอยู่ในนั้นอยู่แล้ว ถ้าจะต้องซื้อเพิ่ม ค่อยบอกแม่ทีหลังก้ได้
กะว่า 3 เดือนครึ่งที่ไปฝึกงาน จะไปกลับบ้านกันเลย ..หุหุ
อืม.. เสร็จก้ไม่รุจะไปไหนกันต่อดี
เพราะต้องรอเพื่อนอีกคน[[ฝ้าย]]ที่ฝึกเลี้ยงเด็กพักตอนเที่ยงครึ่ง
ว่าจะไปดูของ ชิลๆ กันที่ร้านพี่เตือน ..แต่ปิด ~เซ็งเป็ด!!
สุดท้ายก้ไปชิลกันที่ จุ ฬ า บุ๊ ค
[[ตอนแรกว่าจะเข้า ห อ ส มุ ด ใหม่ ..แต่มันดูไฮโซเกิน เลยไม่กล้าเข้า]]
ระหว่างนั้น.. เห็นว่านิ้วก้อยไม่มีแหวนที่เคยใส่อยู่บนนิ้ว
หล่นหายไปไหน.. ตั้งแต่ตอนไหนก้ไม่รู้.. เฮ้อ เสียดายชมัด!!
แหวนที่เคยใส่คู่กันกับเซบัสเตียนก้หายไปเมื่อปีที่แล้ว
แหวนวงนั้นก้รักมาก..ก เช่นกัน ~โอ๊ยเซ็ง -.+
แหวนวงนี้ที่เคยใส่ทุกๆ วัน ..ก้มาหายไปอีก ..เฮ้อ!!
ไปนั่งกินมื้อเที่ยงที่สเต็ก BBK GrilL
[[..ร้านประจำเจ้านุ่นกับฝ้ายมันล่ะ]]
ก้นั่งกินกันไปพักใหญ่ๆ ..อิ่มมั่กๆ
พาฝ้ายไปซื้อของที่พิพิธภัณฑ์ผ้าก่อนบิดรถกลับบ้าน
ระหว่างทาง.. กุญแจรถหล่นหาย -.+
ซวยซ้ำสอง
ตอนเย็นๆ นัดกันไปเดิน ไ น ท์ พ ล า ซ่ า
กะฝ้าย นุ่นและนุก[[น้องชายนุ่น]]
อยากไปเดินมากๆ.. เพราะไม่ได้ไปเดินนานมากๆ แล้ว
ของก้เยอะเหมือนเดิม ..คนก้เยอะเหมือนเดิม
เดินเสร็จ.. ตอนแรกว่าจะกิน เ ห ล้ า ปั่ น ..แต่ก้หาร้านไม่ได้
..ในเมืองมันไม่มีอะ ..บ้านนอกว่ะ
สู้ในมอก้ไม่ได้ มีตั้งหลายร้านให้เลือกกิน
[[..เฮ้อ คิ ด ถึ ง ซ อ ย โ ล กี จัง]]
สรุป.. ก้ไปนั่งชิลกัน ที่ร้าน Milk Toast
หา เ ห ล้ า กินไม่ได้ ..ก้กิน น ม แทนละกันเพื่อนเอ๊ย ..ฮาว่ะ!!
 
·!¦[· Mode: My Otherz ·]¦!·
วันนี้ของหายไป 2 อย่าง ..เฮ้อ
[[แหวน กับ กุญแจรถ]]
จะว่าขำก้ขำ ..จะว่าเสียดายก้เสียดาย
แหวนวงนี้สวย.. รักมากกก..ก
ซื้อเอง.. หลายๆ คนบอกว่ามันสวยดี เรียบๆ
ใครมันจะซวยซ้ำสองได้เหมือนเรา
..คงไม่มีอีกแล้ว
ขำตัวเองว่ะ.. ไม่เคยเปนอะไรอย่างนี้มาก่อน
แหวนช้านน.. หายไป
"ของของเรา.. ยังไงก้ต้องเปนของเรา"
แต่แหวนวงนี้มันของเรานะ ..ซื้อมาเองกับมือ
o(>_<)o
ตอนที่ไปนั่งชิลที่ร้านนม
ก้คุยกันเรื่องนู้น เรื่องนั้น เรื่องนี้.. หลายๆ เรื่องล่ะ
แต่ที่เครียดสุดๆ ก้เรื่องที่ว่า ..จบแล้วจะไปทำอะไร
นุ่น.. กะจะทำเกี่ยวกับโรงแรม เพราะความชอบ
แต่มันดันมาเรียนทางด้าน MICE ก้แอบงงกะมันเหมือนกัน
ฝ้าย.. จะไป Au Pair ไปเลี้ยง[พ่อ]เด็กที่'เมกา
เพราะอยากไปฝึกภาษามากกว่านี้
ส่วนน้องนุก.. ยังไม่เครียด นั่งเงียบ ฟังพวกพี่ๆ เม้าท์กัน
เพราะยังมีเวลาคิดอีกพักใหญ่ๆ
ส่วนเรา.. หลังจากที่แพลนไว้ว่าจะไป Internship ที่เมกา
[[intern ก้ยากปายยยย..ย เฮ้อ]]
ไม่ก้ไป Work & Travel ที่ออสเตรเลียก่อนช่วงรับปริญญา
ก้ต้องยกเลิก ..ผิดแผนหมด
เพราะแม่บอกว่าตอนนี้เงินช็อตตต..ต
ตอนนี้กำลังมีแพลนของครอบครัว คือ.. สร้างบ้านใหม่
ต้องใช้เงินเยอะ ..พักไว้ก่อนนะลูก
หางานทำที่กรุงเทพไปก่อนเนอะ ~ฮึ่ม!!
มีดีกรีแค่อินเตอร์ปริญญาตรี กับภาษาอังกิดง่อยๆ
เปนแค่เด็กจบใหม่ ..ไร้ประสบการณ์
บริษัทไหนเค้าจะแลล่ะเนี่ย??
วุฒิปริญญาตรี เงินเดือนไม่ถึงหมื่น ..ไม่ก้หมื่นต้นๆ
คงอยู่อย่างลำบากในเมืองกรุง
อยากกลับมาทำงานที่บ้านเกิด ..ก้ไม่มีงานอะไรให้ทำ
โอยย..ย ชีวิตช้านนน..น จะได้ไปอยู่ที่ไหนกันเนี่ย??
เครียดว่ะ.. นิดนึง
ไม่อยากเครียดมาก.. เพราะอะไรก้ ไ ม่ แ น่ น อ น เสมอไป
อาจจะมีทางออก ..มีคำตอบที่ดีให้กับตัวเอง
ก่อนจะถึงเวลานั้นก้ได้เนอะ [[..ปลอบใจตัวเองชัดๆ]]
เหนื่อยนัก ก้พาหัวใจกลับบ้าน :: เค้าไม่รักก้ไม่เปนไรนะ ..แค่นี้ก้ดีแล้ว Enough*
I Juz LoSt my Love*
    
o(>_<)o
DoN't tRy tO FiXed mE, I'm nOt BroKe
..
เราทุ่มเทไป.. เราได้อะไรกลับมารึป่าว?
ถ้าได้มาแต่ความ เ สี ย ใ จ ผิ ด ห วั ง กับ น้ำ ต า
แล้วจะ ฝื น ไปทำไม?
ตอนเราร้องไห้ ไอ้คนที่เรารักหนักหนา มันก้ไม่ได้มาปลอบเรา
มีแต่ ตั ว เ อ ง .. ไม่ก้ เ พื่ อ น ที่คอยปลอบใจ
"เรามีแต่ตัวเอง"
ก้ไม่ได้ว่าจะมองโลกในแง่ร้ายหรอกนะ
แต่สิ่งที่คิดเปนเหมือน เ ข็ ม ขั ด นิ ร ภั ย มากกว่า..
มีคนที่คาดป้องกันภัยเสมอ ..กับคนที่ไม่เคยคาดเลย
วันไหนมีอุบัติเหตุ.. ใครล่ะจะพุ่งออกไปนอกกระจก?
ใครจะ น อ น จ ม ก อ ง เ ลื อ ด ตั ว เ อ ง เพราะไม่เลือกที่จะป้องกันตัวเอง??
หรือใครกำลังคิดว่า.. คาดเข็มขัดนิรภัยแม่งเสร่อว่ะ ..ป๊อดไปได้
แต่ตอนเจ็บ.. เสือกร้องไห้
..
เราอาจจะคาดเข็มขัดนิรภัยแน่นไปบางที
ไม่ตาย ..ไม่ร้องไห้ แต่ร่างกายข้างในมันบอบช้ำ
ไม่รู้ตัวซะด้วยซ้ำ.. ว่าบางคืนมันร้าวจนนอนไม่หลับ
แปลกดี.. คนเรา
หา ค ว า ม พ อ ดี ไม่เจอสักที
..และสิ่งนั้นสอนให้เรา
อ ย่ า ฝ า ก ล ม ห า ย ใ จ ข อ ง ตั ว เ อ ง ไ ว้ กั บ ใ ค ร
ความรัก ต้องพังลงไป
อนาคต ที่สุดก็ผ่านพ้นไป
เหลือเพียงหัวใจที่ยับเยิน
บาดแผล ลึกเกินเยียวยา
ตื่นจากฝัน เพราะถูกปลุกด้วยน้ำตา
ทุรนทุราย หัวใจเหนื่อยล้า
ภ า ว น า ใ ห้ ใ จ เ จ็ บ จ ง เ ข้ ม แ ข็ ง
แม้มันจะ ไ ร้ เ รี่ ย ว แ ร ง จ ะ ฝื น ลุ ก ยื น ให้ไหว
ค น ค น เ ดี ย ว มั น ไ ม่ มี สิ ท ธิ์ ข น า ด นั้ น
ไม่ทำให้ช้ำถึงตาย ยังไงต้องรับให้ได้
ชี วิ ต แ ค่ โ ด น ทำ ร้ า ย
. . แ ต่ ที่ สุ ด มั น ต้ อ ง ไ ม่ โ ด น ทำ ล า ย
แ ค่ วั น นี้ หั ว ใ จ ส ล า ย
เตือนตัวเองว่าถึงยังไงฉันยังต้องอยู่
ความรักลวงหลอกมันก็ แ ค่ เ จ็ บ ป ว ด
ไม่มีค่า.. ให้มันทำลายชีวิตไม่ได้
กรีดแขน ไม่ช่วยอะไร
ยิ่งตอกย้ำ ยิ่งกรีดยิ่งทำร้ายใจ
ยิ่งทำเท่าไหร่ก็ยิ่งปวดร้าว
ภ า ว น า ใ ห้ ใ จ เ จ็ บ จ ง เ ข้ ม แ ข็ ง
แม้มันจะ ไ ร้ เ รี่ ย ว แ ร ง จ ะ ฝื น ลุ ก ยื น ให้ไหว
ค น ค น เ ดี ย ว มั น ไ ม่ มี สิ ท ธิ์ ข น า ด นั้ น
ไม่ทำให้ช้ำถึงตาย ยังไงต้องรับให้ได้
ชี วิ ต แ ค่ โ ด น ทำ ร้ า ย
. . แ ต่ ที่ สุ ด มั น ต้ อ ง ไ ม่ โ ด น ทำ ล า ย
แ ค่ วั น นี้ หั ว ใ จ ส ล า ย
เตือนตัวเองว่าถึงยังไงฉันยังต้องอยู่
ความรักลวงหลอกมันก็ แ ค่ เ จ็ บ ป ว ด
ไม่มีค่า.. ให้มันทำลายชีวิตไม่ได้
ต้องไม่ตาย ชีวิตยังมีพรุ่งนี้ เสมอ
ชี วิ ต ยั ง มี พ รุ่ ง นี้ เ ส ม อ
อั่นแน่.. ทำไรกันน่ะ??
MaY ouR FrieNdShip cOntiNuE 'tiL the End oF my LiFe?
   
*Count down 9 dAys LeFt
[[LeAviNg HoMe 'n MeEt New ThiNgS]]
εїз 20.10.2007 εїз
http://moofai.diaryclub.com/?date=20071020
|
